Avrupada Roma İmparatorluğunun çöküşünden sonra safran yetiştiriciliği oldukça azaldı. Safran Avrupaya Endülüslülerin İspanya, Fransa ve İtalyaya girmesiyle birlikte geri döndü. [43] 14. yüzyıldaki Kara Veba salgını sırasında safran bazlı ilaçlara olan talep çok yüksek miktarlara ulaşınca Venedik ve Ceneviz gemileri Rodos gibi Güney Akdenizde bulunan yerlerden safran getirdiler. [44] Soylular tarafından böyle bir gemi yükünün çalınması nedeniyle ondört hafta süren "Safran Savaşı" çıktı.[44] Safran nedeniyle ortaya çıkan çatışmalar ve safran korsanlığının saldığı korku nedeniyle Baselde başarılı bir şekilde safran kültürüne başlandı. [45] Safran yetiştiriciliği ve ticareti daha sonra da Nürnberge sıçramıştır. [46] Çok kısa bir süre sonra da safran yetiştiriciliği özellikle Norfolk ve Suffolk olmak üzere İngilterenin tamamına yayılmıştır. Essexin Saffron Walden kasabasının adı yetiştirilen yeni üründen gelmektedir. Bu kasaba İngilterede safran yetiştiriciliğinin ve ticaretinin merkezi olmuştur. Ancak çikolata, kahve, çay ve vanilya gibi daha egzotik ürünlerin denizaşırı topraklardan getirilmesiyle birlikte Avrupada safran üretimi azalmıştır. [47][48] Yalnızca güney Fransa, İtalya ve İspanyada önemli miktarlarda safran üretimi süregelmiştir. [49]
Schwenkfelder Kilisesi üyeleri yanlarında taşıdıkları bir sandık safran soğanıyla göçettikleri Amerika kıtasına safranı getirmiştir. [50] 1730 yılında tüm doğu Pensilvanyada safran yetiştiriliyordu. Karayiplerdeki İspanyol kolonilerinin büyük miktarlarda bu yeni Amerikan safranından satınalması ve yüksek talep nedeniyle Philadelphia emtia borsasında safranın liste fiyatı altına denkti. [51] 1812 Savaşında safran taşıyan birçok gemi batırıldıktan sonra Karayiplerle olan safran ticareti ortadan kalkmıştır. [52] Yine de yöresel olarak keklerde, makarnalarda, tavuk ve alabalık çorbalarında kullanılmak üzere az miktarda da olsa Pensilvanyada safran üretimi devam eder. [53] Günümüzde Kuzey Amerikada Lancaster County, Pensilvanyada safran üretimi devam etmektedir.[50]